.Moeder.troost.zoon.

.27.02.08.

En zo togen we vanmorgen naar het consultatiebureau. Al wandelend, want de auto was met de baas naar zijn werk. We moesten een tijdje wachten, want we waren te vroeg, en het cb liep achter. Geen probleem, zo’n uurtje wachten doodt Mads door met een shagerijnig kijkend halfbloedje te flirten. Het meiske ging er warempel van lachen. EN scheel kijken, wat haar looks dan weer geen goed deed.


Toen moest er gewogen worden (6660 gram), duivels goed. En daarna moest ik hem op het plankje drukken op de lengte te meten (65 cm). En de hoofdomtrek (45 cm). Ondanks het getrek deed hij het allemaal keurig *applaus*. En toen plaste meneer als toegift over de handen van de meetassistente.


Kopje koffie gekregen en plaatsgenomen aan het tafeltje. Waar ik korte gesprekjes voerde met de dames met kinderen die allemaal snel geholpen werden door onze charmante cb arts.


En ik wachtte. En wachtte. Ik moest natuurlijk bij de verpleegkundige zijn.

En ik kreeg het warm, met zo’n wapperend kindje op schoot. In combinatie met de op blote kindertjes aangepaste temperatuur. En zong over dikkertje dap op de trap. Kreeg ik het nog warmer van. Verveelde me. Eindelijk mocht ik naar binnen. Waar ik praatte over het gevoelige huidje van Madsebaby. En advies kreeg met bijvoeding te wachten tot 6 maanden. Vanwege de borstvoeding en het gevoelige huidje. En toen drukte de verpleegkundige er weer 2 spuitjes in. In de baby, niet in de borst. Die even protesteerde, maar niet lang en niet hard. De baby, niet de borst.


De rest van de middag was Mads zielig. Niet slapen, niet spelen maar bij/tegen mama liggen. Beetje drinken, beetje jammeren en een beetje half lachen naar oma die nog even langskwam. Weer jammeren. En inmiddels gelukkig lekker slapen.


(van ma's blog)