.Heel.hard.huilen.

.13.02.08.

dat deed Madsebaby net. Het is toch wat, als je moeder je op je vrije dag alsnog om kwart voor 8 in de auto zet. Eerst werd papa afgezet op zijn werk en daarna zijn we doorgereden naar Nijmegen om op bezoek te gaan bij vriendinnetje Anne.


Op de heenweg werd er wat gekreund, waarna de auto zich met een heerlijke geur vulde. Eenmaal in Nijmegen aangekomen mocht ik dus eerst een luier verschonen. En een romper. En een broek. Gelukkig had ik zomaar al die dingen ook nog in de tas gestopt. Toen werd er gekletst, en gegeten. En bekeken, want Bas moest Madsebaby bekijken, en vice versa. En was het weer tijd om een luier te verschonen. En toen werd er in-between diapers even flink geplast. Over de schone broek, en over de romper, en over de sokken. En die hadden we allemaal niet nog een keer dubbel, want zo voorbereid is mama niet. Dus klatste ik er weer een luier om, en daarna de lichtelijk vochtige kleren weer aan. Toen kon er nog even gewandeld. Waarbij de vochtige broek bijna aan Madsebaby vastvroor, want t was fris.


De terugweg ging net zo spoedig als de terugweg, maar Madsebaby vond het op een gegeven moment genoeg. En omhoog komen is best lastig als je met riempjes in je maxicosi vastgesnoerd ligt. Ontzettend frustrerend. En dan ga je dus heel hard huilen. En dan als een blok in slaap vallen. Trusten vent! The end.


(van ma's blog)