.11.maanden.alweer!.

.11.09.08.

Madsebaby o madsebaby. Wat word je al groot! Je tijgert als een volleerd landmachtsoldaat de kamer door. Trekt je op aan de bank, de tafeltjes, de tv en de boekenkast. Ondanks dat je nog niet zo heel erg stevig staat, riskeer je toch behoorlijk wat. Zo nu en dan moet ik je dan ook even ondersteunen, of als ik te laat ben, troosten. Ik heb ook al de staande lamp van je af moeten tillen, en een paar dagen geleden mistte een bloempot je hoofd maar net.


Ik zou je graag zien kruipen, maar dat vertik je gewoon. Je zit wel op handen en knieen, wipt ook lekker heen en weer dan, maar zodra er bewogen moet worden, gaat de buik weer op de grond. Lopen aan de handen vind je wel erg leuk. Ik iets minder, ik word moe van het gebukt staan, maar gelukkig wil papa wel hele einden met je lopen.


De leidsters op de creche noemen je een spook, of een ondeugd. Maar gelukkig ook een schattig jongetje. Een jongetje dat graag op andere kinderen afschuift en met ze kletst, maar erg shagerijnig wordt als andere kinderen dat bij hem doen. Wel van de sociale interactie, maar erg op je eigen voorwaarden. De meeste dagen heb je het erg naar je zin op de creche. Af en toe heb je een minder dagje. Heb je thuis ook wel eens, en dan wil je vooral geknuffeld worden.


Je moet alleen niet zo "ik heb het voor elkaar" kijken als ze je dan op schoot nemen. Want dan hebben de leidsters (en mama) door dat ze een beetje gefopt worden. Je moet nog oefenen op je pokerface, want als mensen je doorzien, zijn ze een stuk minder geneigd je je zin te geven.


Je bent ook een grote knuffel. Armpjes om mama's nek, hoofdje op mijn schouder. Genieten. Als je net wakker bent of nu je af en toe wat eenkenning bent, verberg je je hoofd achter mijn schouder. En de laatste tijd ben je soms ook een beetje verlegen als je "nieuwe" mensen ziet. Je moet even wennen in een nieuwe omgeving, je even op je gemak voelen voor je vrij gelaten kan laten.


Je hebt de laatste 2 weken ook ontdekt dat je eten ook met je tong weer naar buiten kan werken. Dat doe je dus ook regelmatig, onafhankelijk van of het eten lekker of vies is. Soms duw je iets 3 keer uit je mond, om het vervolgens alsnog op te eten. Het lijkt dus meer om het trucje, dan om smaak te gaan. Als je iets niet hoeft, draai je resoluut je hoofd weg en houd je lippen stijf op elkaar. Even kan ik je dan nog afleiden met een speelgoedje en nog een paar happen in je mond krijgen, maar meestal is nee nee.


To be continued.


Nou, dit bovenstaande schreef ik dus al weer 2 weken geleden. Ondertussen was ik op zoek naar het kabeltje voor de camera om het geheel ook nog met wat foto's op te leuken. En dus kruip je inmiddels, om het geheel maar weer gedateerd te maken. Nog een beetje onhandig, en een beetje afhankelijk van de gladheid van de broek of de ondergrond, maar hey, je doet het!


Gisteren waren we bij het CB. Plusjes voor alle mijlpalen, ik geloof dat je alleen nog los te lopen om dit blaadje van je rapport vol te maken. Je blijft een kleintje, met precies 8,5 kilo en 71,5 cm schoon aan de haak. Of op de weegschaal en langs de meetlat in dit geval. Hoofdomtrek van 46 cm. Je hebt al 7 grote melktanden en zowaar, je krijgt een beetje meer haar ;).


En gisteren kreeg je ook je eerste, of eigenlijk eerste 2 verjaardagscadeaus. Heel pedagogische verantwoord wat verspreid ;). Of eigenlijk meer omdat je echt wel aan een loopwagen toe bent, en het dan zonde is dat je nog 3 weken zou moeten wachten. Dus kreeg je een stoere brandweerwagen (foto volgt) van Marc. Daarnaast schroefde ik, omdat het zulk mooi weer was, de zandbak die je van opa en oma krijgt in elkaar.


11 maanden en 1 week vandaag, en elke dag is reden voor een feestje!